EN 470

alt
ISO 11611 (voormalig EN 470)
-
Beschermende kledij voor gebruik bij lassen en verwante processen


Deze norm omvat alle eisen die van toepassing zijn voor laskledij. Specifiek gaat het om kledij die bij normale temperaturen gedurende een ganse dag (8 uur) kan gedragen worden en bescherming biedt tegen kleine spatten gesmolten metaal, vlamcontact en UV-straling. Belangrijk is te weten dat deze norm niet geldt over beschermende kledij die bij speciale laswerkzaamheden gedragen wordt.

De ISO 11611 is de opvolger van de EN 470-1. De EN 470-1 kende geen klassering, dat is bij de ISO 11611 wel het geval. Om de klasse 1 te halen moet minimaal voldaan worden aan de eisen zoals uit de EN 470-1. Daarnaast zijn er ook minimale eisen gesteld aan de stralingsisolatie en de verticale elektrische doorgangsweerstand. De klasse 2 van de ISO 11611 vereist een hogere stralingsisolatie en het doek moet bestand zijn tegen een hoger aantal gesmoten metaaldruppels (minimaal 25) waardoor deze kleding een nog hogere bescherming biedt.

Aangezien er nog veel EN 470-genormeerde kledij in omloop is, is het toch belangrijk ook hier over uit te weiden. EN 470 valt steeds in risicoklasse II van de richtlijn 89/686/EEG en kent zoals reeds vermeld geen klassering zoals bij EN 531. Wel zijn er 2 testen waaraan de stof moet voldoen:

1. Vlamverspreiding (EN 531): materiaal 10sec. bevlammen waarna navlamtijd <2sec, nagloei <2sec, geen gatvorming en niet smelten.

2. Bescherming tegen metaalspatten (EN 348): min. 15 metaaldruppels.

Bovendien zijn voor zowel EN 470 als ISO 11611 een aantal modeleisen van toepassing:

- De kledij mag geen metaal aan de buitenzijde bevatten. 
- Alle buitenzakken moeten voorzien zijn van een klep die breder is dan de zak zelf. Uitzondering hierop zijn zakken onder de taille met een hoek minder dan 10° en duimstokzakken achter de zijnaad met een opening <7,5cm. 
- Het ontwerp moet het vangen van metaalspatten in plooien of naden vermijden.